• Reeds gesponsord bedrag
    23.042 €
  • Reeds gestapte dagen
    98
  • Reeds gestapte kilometers
    2854

De reden van mijn beslissing

De redenen van mijn beslissing om te voet tot Compostella te stappen zijn de volgende: Reeds vele jaren zit (of zat) ik met het idee “ooit” wel eens te proberen deze lange tocht te maken. Door het leren kennen van een paar Pelgrims, en mede geïnspireerd door het volgen van de prachtige blog die Ruth Vandenborre uit Zwevegem schreef, werd mijn vertrekdatum aanzienlijk vervroegd. Steeds hoorde ik: “Doen, terwijl het nog kan…”

Ruth slaagde erin (in 2017) de tocht van bij haar thuis tot helemaal in Compostella uit te stappen. Chapeau!! Wie haar avontuur een stukje wil herbeleven, kan alles terug vinden op haar website: www.ruthgoescompostela.be

Eigenlijk zijn er 3 belangrijke redenen voor mijn beslissing. 

1. De uitdaging

Mensen die me goed kennen weten dat ik altijd wel van uitdagingen gehouden heb.

-10 maal de dodentocht van Bornem uitgestapt

-10 jaar met een paramotor gevlogen

-De hoogste berg van Borneo (de Kinabalu) beklommen

-Vaak aan toch wel moeilijke dingen begonnen, en alleen maar terug innerlijke rust gevonden eenmaal het volledig afgewerkt was.

Zo is het nu terug van dat. Ook al besef ik heel goed dat het allemaal niet zo evident is, toch zal ik maar tevreden zijn eenmaal ik deze tocht tot een goed einde gebracht heb. Raar é ?!? Mij zal je zeker niet horen verkondigen dat ik zal slagen, maar ik zal het geprobeerd hebben, en dit met de wetenschap er alles voor gedaan te hebben opdat het me wel zou lukken. 

2. Het spirituele

Ik onderneem deze tocht niet alleen om het sportieve, maar ook het spirituele aan deze tocht is voor mij wel zeer belangrijk.  De vriendschappen die vaak gesmeed worden tijdens zo’n tocht.  De solidariteit onder de Pelgrims.  De vele mensen onderweg die “zonder de bedoeling” ooit eens iets terug te krijgen, helpen met een Pelgrim door hem onderdak of vele andere zaken aan het bieden.  Ja, liever te mogen geven, dan te moeten krijgen. Mede doordat ik vertrek met een zeer beperkt budget, besef ik dat ik het die 100 dagen vooral zal moeten hebben van te krijgen ipv te mogen geven.  Eerlijk: ‘k Ben daar wel een beetje bang voor, want hoe zal ik daar mee overweg kunnen?

3. De dankbaarheid

Dit is misschien ook wel de belangrijkste reden voor mij.

-Dankbaar voor al het mooie dat ik al mocht ervaren tijdens nu toch al 53 jaar.

-Dankbaar dat ik gebruik mocht maken van onze prachtige planeet.

-Dankbaar voor familie, en de vele hechte vrienden rondom mij.

-Dankbaarheid aan de mensen die voor me werken. Zij geven iedere dag het beste van zichzelf en helpen mijn zaak draaiende te houden.

-Dankbaarheid voor- en aan mijn kinderen. Zij hebben het allerbeste met mij voor.

-En tenslotte ook mijn oprechte dank aan mijn vrouw Liesbet, zij die altijd voor mij klaar staat, en mij steunt in gelijk wat dat ik onderneem.

En ik weet ook heel goed, zonder haar zou ik er niet moeten aan denken deze uitdaging aan te gaan.  ‘t Is tenslotte zij die alle mogelijke zorgen en bekommernissen op haar zal nemen tijdens mijn lange afwezigheid.  

DANKE aan allen !

Zie sponsormogelijkheden

Deel dit stuk met je vrienden...
Share on Facebook
Facebook
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

2 reacties op “De reden van mijn beslissing”

  1. Vandevelde Claudine zegt:

    Wat een smile, een gelukkige Dirk,dat maakt ons ook helemaal happy.Goed gedaan en we duimen voort op een veilige route.

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *