• Reeds gesponsord bedrag
    23.042 €
  • Reeds gestapte dagen
    98
  • Reeds gestapte kilometers
    2854

Het landschap begint terug mooi en heuvelachtig te worden…

Dag 83 (vrijdag) :  Villares de Órbigo – Murias de Rechivaldo – 20 km –  243 hoogtemeters

Vanmorgen bij Christine was ik de laatste pelgrim om te vertrekken.
We hadden nog een goeie babbel. En net toen ik wou vertrekken duwde Christine me ook nog 2 briefjes van 20 € in mijn handen. Dat was voor het goede doel waarvoor ik stap, zei ze.
Het deed me veel plezier !
Zo komen we met alle sponsors samen, uit op een nu reeds ietsje meer dan 22.000 €.
En ik denk (hoop) dat er nu de laatste weken er nog wel wat zal bijkomen. Trouwe volgers van de blog of nog anderen die wachten tot op het laatste… ? 🤷‍♀️😉

Vandaag waren het echt wel terug mooie paden waar we werden overgestuurd. De paden kleuren ook voornamelijk rood. Verbazend hoe snel het landschap hier kan veranderen.
Na dagen van biljart-vlak, begint het nu terug heuvelachtig te worden.
Laat maar komen die helingen. Ik stap graag omhoog. Altijd eventjes zoeken naar het gepaste ritme en dan ben ik vertrokken.
Laat me dan maar trappelen, zo net vóór de grens van mezelf niet te gaan forceren.
Gewoon een zalig gevoel is dat.
Ja, ook dat zal ik missen binnen een paar weken.

De stad Astorga waar ik rond de middag doorkwam, viel heel goed mee. Mooie gebouwen en niet zo van die dreigende drukte, zoals ik hier nu van vele andere steden wel aanvoel.

Die 2 jonge meisjes op foto zijn een Duitse en een Mexicaanse die al een paar dagen samen stappen.
Zo mooi om zien hoe het klikt tussen die 2.

Ik had me al de bedenking gemaakt, dat ik hier zo weinig Belgen tegenkom.
Wel, vandaag kwam ik er in één keer 8 tegen ! 8 fietsers uit de streek van Brugge.
Ze doen de tocht in 3 jaar. Dit is de laatste. Nu fietsen ze door tot in Santiago. Ik gaf ze ook een kaartje. Wie weet, misschien zitten er wel een paar tussen die bereid zijn ook iets te doneren…

Ik had vanavond blijkbaar teveel keuze aan Gîtes. Ik besliste voor de verkeerde. Er zitten hier 2 Zuid-Afrikaanse en 1 Italiaanse dame en dan nog ik.
Tijdens het eten deden we alle 4 wel ons best, maar het communiceren ging maar moeizaam.
Nee, het zal hier niet echt gezellig worden vanavond.

Met dank aan PELGRIM Lucas, Leuven, voor het sponsoren van de drieëntachtigste etappe.

QUOTE VAN DE DAG : Het is niet erg als je me niet mag. Niet iedereen heeft goede smaak…

Zie sponsormogelijkheden

Deel dit stuk met je vrienden...
Share on Facebook
Facebook
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

11 reacties op “Het landschap begint terug mooi en heuvelachtig te worden…”

  1. Youri Delporte zegt:

    Dag Dirk,
    Ja je kon waarschijnlijk nog wel langer praten met Christine als je van de zelfde gemeente bent.. en zo mooi dat ze 40 euro gaf voor uw goed doel, zo zot dat je als zoveel centjes bij elkaar hebt voor De Pelikaan!
    Het ziet er inderdaad mooie uit de paden.
    Ja en die meisjes….. iedereen vind wel een compagnon voor enkele dagen mee te stappen.
    Hier in de rust van de 43km nacht van Vlaanderen, toffe wandeling, zalig weer om te wandelen.
    Geniet ook terug van uw wandeling vandaag!
    Vele groetjes
    Youri

    • Dirk zegt:

      Youri, zeg nooit gemeente tegen Menen. Menen is wel degelijk een stad é.
      Ons burgemeester zou dat moeten horen…
      (Grapje wé)
      Terwijl jij volgend jaar naar Compostella aan het stappen bent, zal ik dan wel de Nacht v Vlaanderen proberen te stappen.

  2. Els zegt:

    Hey Dirk, goed dat er nog steeds sponsors bij komen, de bewoners van de pelikaan zullen er zoveel positiefs mee krijgen! Ziet er een lekkere koek met koffie uit van hieruit gezien 😉 idd terug mooie streek en gezellige hoekjes. Ongelooflijk als we de kaart bekijken hoever je gekomen bent! En jij doet dat in één keer hè… Sterk. Geniet nog verder

    • Dirk zegt:

      Hey Els,

      Ja, jij was een van de eerste sponsors.
      Ben benieuwd wie de laatste zal zijn…?? Maar dat is eigenlijk allemaal niet zo belangrijk. Van de eerste tot de laatste, en alles sponsors daar tussen in, ben ik even dankbaar. En de bewoners van de Pelikaan zijn dat zeker ook… Gr Dirk

  3. Annie Vandenbroucke zegt:

    Altijd die mooie foto’s! En allerlei avonturen, soms ook eenzaam, zeker. We zijn vol bewondering voor je prestatie! Na 2 weken Valcros zijn we nu bij onze dochter en haar gezin in Meylan, bij Grenoble. Onweerachtig is het hier met veel regen.
    Nog verder een behouden aankomst in Santiago toegewenst.
    Groetjes van Annie en Jean-Marie

    • Dirk zegt:

      Goedemiddag Annie,
      Eenzaamheid: Nee, daar heb ik nu echt eens geen last van. Dat ik hier veel alleen stap is mijn eigen bewuste keuze. Hier wil ik 100% alles zelf kunnen beslissen. Vanaf de moment dat je deel uitmaakt van een groepje, moet je weer rekening houden met anderen…
      ‘k Weet het, ik heb soms rare kronkels… Sorry !!

  4. Christian Tyberghein zegt:

    Hey Dirk, terug een mooie week achter de rug. Het ruige Spaanse binnenland heeft ook zijn charmes. Door al uw mooie foto.s voelt het aan alsof we er ook een beetje bijhorend vanop het thuisfront. Het kruis is een emotioneel moment. Iedereen die u al weken volgt, heeft een emotioneel moment bij het zien van de steentjes. Daar zit een persoonlijk verlangen in en nu weten we dat ze ter plaatse zijn. Een herinnering aan het moment dat we ze nog in handen hadden op het thuisfront. Sterk van u dat u die afstand al heeft afgelegd. Groetjes

    • Dirk zegt:

      Heyhey in Rekkem,

      Ik ben blij dat ik de steentjes heb kunnen leveren op de plaats waar ze thuishoren ‘k Was zo bang ze te verliezen of zo…
      Opdracht volbracht voor mij… 🤷‍♀️

  5. Jos zegt:

    Toen je vertrok was dat nochtans je grootste vrees, eenzaamheid. Eigenlijk leuk te lezen dat je er geen last van hebt en dat je de touwtjes stevig in handen hebt. Het alleen zijn accentueert je eigen daadkracht en psychische weerbaarheid. Geniet ervan!

    • Dirk zegt:

      Hey Jos,

      Ik ben hier gereld alleen. Maar dit is volledig mijn eigen keuze.
      Je kan jou niet voorstellen hoe zeer ik ervan geniet eens 100 % alles naar mijn gedacht te kunnen doen. En zo leer ik ook het meeste verschillende mensen kennen. Kan je volgen ?? Klinkt raar é.

  6. Doortje zegt:

    Dirkske,je gaat veel missen als je terug bent,maar weet dat heel veel mensen je ook missen sedert je avontuur ,je gaat thuiskomen met een rugzak vol verhalen en herinneringen en ontvangen worden met open armen.
    Lief van Christine dat ze ook gesponsord heeft,zo zie maar ,soms vanuit een onverwachte hoek.Leuk dat je wat heb kunnen geniet van de stad Astorga,op naar de volgende .
    Mooie foto’s trouwens , courage xx

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *