• Reeds gesponsord bedrag
    23.042 €
  • Reeds gestapte dagen
    98
  • Reeds gestapte kilometers
    2854

Net op tijd, ik begon er heimwee naar te krijgen…🤷♀️

Dag 88 (woensdag) : Vega de Valcarce – Fonfría – 25 km –  917 hoogtemeters.

Gisterenavond zijn een zekere Ann, een Nederlandse jongedame, en ik eens onze Camino-ervaringen aan het uitwisselen geweest.
Heel opvallend hoe sterk wij de Camino meestal op dezelfde manier aanvoelen… Ik ben ervan overtuigd, vraag het andere pelgrims, vaak zullen ze onze meningen delen.

Vandaag waren de klimmers hier nog eens aan de macht. De eerste 12 km was bijna uitsluitend bergop en de ondergrond was ook nog eens hobbel de bobbel.
Mijn favoriete speeltuin… 😉
Deed me aan de afgelopen maanden in Frankrijk denken.
Daar waren er geregeld meerdere dagen na elkaar zulke etappes. Maar daar waren de etappes vaak nog langer dan ze hier zijn.

Vandaag ook een Amerikaans driegeslacht tegengekomen: vader, zoon en kleinzoon. Moet toch leuk zijn. Vooral voor die grootvader, denk ik. Hij was er in ieder geval heel fier op.

Nu het minder goede nieuws…
In de albergue waar ik de komende nacht slaap, slaapt er ook een Engelman van rond de 60 jaar. Hij is al uren vruchteloos op zoek naar zijn 81-jarige vriend.
Alle albergues in de streek zijn ook al opgebeld geweest. Zonder resultaat…
Ze gaan nu de politie inschakelen. Die man hier voelt zich natuurlijk verantwoordelijk…
De hoogbejaarde man zal wel uitkomen zeker ?
Gelukkig is het lang klaar tijdens deze periode van het jaar.

Het dorpje waar ik komende nacht slaap, telt enkel nog maar 10 gezinnen ! Het koppel dat de albergue openhoudt, heeft 1 zoontje van 5 jaar.
Triestig voor ‘t manneke. Hij is het enige kind van het hele dorp…
Een school zal er hier dan ook wel niet meer zijn zeker ??

Vanavond eindelijk nog eens echt lekker gegeten. Dat was intussen toch alweer een hele tijd geleden. Het heeft me deugd gedaan.
En een zeer aangename sfeer aan tafel. Rechts van mij zat een Amerikaanse, links een Italiaanse en recht tegenover mij een Duits en een Zwitser.
Allen trokken we ons plan in het Engels.
Leuk om soms via een grote omweg toch iets gezegd te krijgen.

Met dank aan Geert & Els Desmyter-Depauw, Elverdinge, voor het sponsoren van de zevenentachtigste etappe.
Met excuses, GISTEREN vergeten te vermelden!

Met dank aan Luc & Rita Demeulenaere-Werbrouck voor het sponsoren van de achtentachtigste etappe.

QUOTE VAN DE DAG : Toen ik klein was bestond er ook al sociale media… Alleen heette dat toen: Buiten spelen !

Zie sponsormogelijkheden

Deel dit stuk met je vrienden...
Share on Facebook
Facebook
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

8 reacties op “Net op tijd, ik begon er heimwee naar te krijgen…🤷♀️”

  1. Youri Delporte zegt:

    Hallo Dirk,
    De bergen kunnen lastig zijn maar o zo mooi!
    Amai die grootvader met zijn zoon en kleinzoon, kan geloven dat hij fier is,
    Die man die verdwenen is kan toch niet zo ver zijn, misschien wel gestruikeld of zo, hopelijk hoor je wat er met hem gebeurd is.
    Zoals je zegt iedere pelgrim heeft de zelfde ervaring maar toch zal er voor iedereen ook iets anders zijn.
    Je bent super goed bezig Dirk! Zoals er gisteren iemand zei op uw blog iedere stap is een stap dichterbij!
    Geniet van uw wandeling en vergeet niet om genoeg te eten.
    Vele groeten
    Youri

    • Dirk zegt:

      Youri,

      Inderdaad Youri, de brave man had de albergue waar ze afgesproken hadden niet gezien. En zo op de sukkel geraakt. Alles is ok nu. En ze hebben er een leuk verhaal bij voor later…

  2. Donald en caroline zegt:

    Dirk, ja bijna hé maar, geeft dat niet zo een beetje een dubbelgevoel. Yes ik ben er maar ja en nu………….. back to reality!!!!.! In elk geval toch een heeeeeeeeel ongewone fantastische prestatie met herinneringen voor life time. All the best.

  3. Doortje zegt:

    Hi,Dirk,op je tocht ben je wel heel multicultureel amai kzou zeggen het is zoals bij ons in de straat??? Maar niet echt.Stap je graag op zo een ongemakkelijke route? Ik breek mijn botten denk ik,maarja je bent een doorwinterde pelgrim hê.Die koeien lopen die daar zomaar door het dorp? Zag op de foto geen personen erbij.
    De foto met je T-shirt ,een mooi tie en dye effect,origineel dat is minste wat je zeggen.Ook gezien dat ze een soort paternosters en kralen verkopen,is dat speciaal voor de pelgrims?.Dat jullie stappers veel gemeen hebben kan ik wel geloven,maar ik denk ook dat ieder zijn eigen redenen heeft ….Hopelijk word dat ventje vlug gevonden,kan geloven dat ze ongerust zijn .
    Nog een veilige tocht,hopelijk niet té warm,xx

    • Dirk zegt:

      Hey, Doortje,
      Ja we, ‘t ventje is terug uitgekomen.
      Hij had da albergue waar ze afgesproken hadden voorbij gestapt. En zo dan op de sukkel geraakt. Alles ok nu met hem.

  4. Christian T zegt:

    Hey Dirk, terug de natuur in. Mooie foto s in het berglandschap. De hobbelige paadjes kan je natuurlijk niet vermijden. Wees voorzichtig met de voetjes…. het einddoel komt steeds dichter en dichter. Leuke bedoening het avondmaal, en al die nationaliteiten. Een ervaring. Succes met de laatste kilometers.👍

    • Dirk zegt:

      Hey Christiaan,
      Ik hou van die hobbelige paden. Dat houd mijn aandacht scherp.
      Zo speciaal hier. Het is alsof heel de wereld hier binnen hand bereik ligt.
      We zijn allemaal mensen gelijk. Maar toch elk met zijn eigen gewoontes.
      ‘k Zal maar niet verder in detail gaan… 🤷‍♀️😉

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *